Wiplala

Annie M.G. Schmidt’s kleinste tovenaar! Dit boek is ondertussen zestig jaar oud en nog steeds magisch. Een paar jaar geleden mocht ik het opnieuw illustreren.

Wiplala kan tinkelen – toveren in het Nederlands. Hij verandert de familie Blom in minuscule mensjes, en dan begint het avontuur. Amsterdam wordt een gigantische jungle voor deze kleine wezentjes.

Ik tekende Amsterdam – grachthuizen, kanalen, alles – maar nu vanuit het perspectief van iemand die drie centimeter groot is. Een stoeprand wordt een berg, een vogelpieper een vijver.

De 38e druk van 2007 was mijn versie. Ik voegde kleur toe waar het origineel zwart-wit was. En je weet, hoe vaker je een verhaal tekent, hoe duidelijker het wordt wat het eigenlijk betekent.

Dit verhaal gaat over vervreemding, over klein voelen, maar ook over fantasie die alles kan.

Al meer dan vijftien jaar teken ik deze boeken nu. Samen met schrijvers als Ted van Lieshout, Marjet Huiberts, Annie M.G. Schmidt en anderen. We maken iets wat blijft. Wat groeien gaat met kinderen mee. Dat is mijn eer.