Het papegaaienplan

Tjibbe Veldkamp stuurde me dit verhaal en ik wist meteen: dit wordt iets bijzonders. Een jongen die verlegen is, en die een papegaai leert praten zodat die papegaai namens hem durft te spreken.

Het is zo briljant gedacht! Daan durft veel – hij durft van het dak springen, hij durft tegen de meester in te gaan – maar het enige wat hij niet durft is tegen dit ene meisje zeggen dat hij haar aardig vindt.

Dus leert hij een papegaai praten. Maar dan gebeurt er iets wat hij niet had voorzien: de hebberige dierenwinkelier wil die sprekende papegaai hebben. En voor je het weet zit Daan in een narre situatie.

Ik heb dit boek groter uitgevoerd dan het origineel, want het verhaal verdient groter. De kleuren, het contrast tussen licht en donker, de sprekende gezichtjes van alle dieren. Barcelona heb ik als decor gebruikt, want die stad heeft iets magisch.

Vooral de bladzijde waar Daan voor het eerst de papegaai hoort spreken heb ik graag getekend. Die moment van hoop en spanning tegelijk.